[sf] Weird

posted on 05 Oct 2012 11:22 by czelxv
 
 
 
 
Weird
myungsoo x sungyeol
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

คิมมยองซู?

 

คิมมยองซูน่ะนะ?

 

 

 

คิมมยองซูคนนั้น ..สติดีรึเปล่าก็ไม่รู้

 

 

“ผมไม่ทำไม่ได้หรอ”

 

“ผมทำรายงานส่งแทนได้มั้ย”

 

“ยี่สิบเอสี่เขียนด้วยมือเลยเอ้า”

 

“ผมพาแม่มาสัญญาเลยก็ได้ต่อไปนี้ไม่มีอีกแล้ว”

 

“แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวจริงๆนะอาจารย์”

 

เฮ้อ 

จะใจแข็งไปไหน คนแบบซองยอลยอมทำรายงานนี่หาไม่ได้ง่ายๆนะ 

 

เขาเดินออกจากห้องฝ่ายปกครองด้วยหน้าตามู่ทู่ อยากจะปิดประตูดังโครมกระทืบเทาตึงๆแบบที่เห็นในหนังอยู่หรอกถ้าไม่ติดว่ามีสายตาทิ่มแทงตามหลังมาจากอาจารย์ฝ่ายปกครองที่ดูจะจับตามองแต่อีซองยอล บุคคลที่มีชื่อติดอันดับหนึ่งในสมุดบันทึกนักเรียนมาสาย 

 

มันน่าเบื่อเวลาที่โดนแม่บ่นเพราะแม่โดนเรียกพบได้ทุกเดือนโดยมีสาเหตุคือลูกชายมาสายทั้งที่บ้านอยู่ติดรั้วโรงเรียน แต่มันน่าเบื่อที่สุดก็ตอนซองยอลเกือบโดนตัดชื่อออกไม่ให้เข้าห้องสอบด้วยเหตุผลว่ามาสายตลอดทั้งเทอม ..การมาสายหลังคาบโฮมรูมมันส่งผลอะไรต่อการเรียน? ก็คนมันขี้เกียจตื่นนี่ คิดดูสิต้องแหกตาตื่นแต่เช้าเพื่อมานั่งฟังอาจารย์พูดเรื่องกฎระเบียบยืดยาวเนี่ยนะ น่าเบื่อตายชัก

 

เพราะงั้นอีซองยอลเลยตัดปัญญาโดยการมาสายซะ อุตส่าห์เลือกเวลาที่ประตูโรงเรียนปิดแล้วจะได้ไม่โดนจดชื่อ แต่ก็ไมรู้ดวงซวยหรืออะไร ทุกครั้งที่ปีนรั้วลงมาถึงได้มีอาจารย์ฝ่ายปกครองมารอรับอยู่เรื่อย

 

แต่ก็คงไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่าประโยคนั้นแล้วล่ะ ประโยคทำโทษอีซองยอล . .

 

เธอต้องอยู่ทำความสะอาดหลังเลิกเรียนทุกวัน 

 

ยังหรอก ยังไม่ใช่ประโยคนี้

 

อ้อครูลืมไป ฝากบอกคิมมยองซูห้องซีด้วย เค้าจะอยู่โดนทำโทษพร้อมเธอนะ 

 

ใช่เลย

 

คิมมยองซู เด็กผู้ชายห้องซีที่เตี้ยกว่าซองยอลนิดหน่อย ไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเลยนอกจากหน้าตา แต่ถึงหน้าตาดีขนาดไหนคนที่มาตกหลุมรักมยองซูก็ยังนับตัวได้อยู่ดี ซองยอลยังไม่เคยคุยหรืออยู่กับอีกฝ่ายนานๆหรอก อย่างมากก็แค่ได้ยินกิตติศัพท์เรื่องความแปลกเท่านั้นเอง แล้วเพราะไอ้ความแปลกเนี่ยแหละที่ฉุดเรทติ้งมยองซูให้ตกเอาตกเอา

แปลกยังไงน่ะหรอ? จากที่เพื่อนๆเค้าพูดมามันก็ประมาณว่าคิมมยองซูเป็นพวกไม่แคร์สายตาคนอื่น นึกอยากทำอะไรก็ทำ ล่าสุดซองยอลได้ยินมาแว่วๆว่ามยองซูคล้องพวงมาลัยสามสีเดินเข้าโรงเรียนพร้อมคำว่านี่มันสไตล์ของฉัน 

 

แล้วอีซองยอลต้องทำความสะอาดด้วยกันกับคิมมยองซูคนติสท์แตกอย่างนี้น่ะหรอ? ไม่ไหวมั้ง . .

 

แต่ก็นั่นละ ไม่ทำได้ที่ไหน สุดท้ายตอนนี้ซองยอลเลยมายืนอยู่กลางสนามบอลแห้งๆคอยใช้ไม้กวาดไล่ตีเพื่อนที่ดูจะยินดีกับการที่ซองยอลโดนทำโทษซะเหลือเกิน

 

ซองยอลกำลังวิ่งไล่นัมอูฮยอนที่เตะบอลอัดหัวเค้าเมื่อกี้แต่ก็ต้องหยุดเมื่อด้ามไม้กวาดในมือถูกแย่งไปโดยบุคคลที่สาม

 

“........”

เค้ากับอูฮยอนหยุดนิ่งมองมยองซูที่แย่งไม้กวาดไปหน้าตาเฉย ..หน้าตาเฉยจริงๆคิมมยองซูไม่แม้แต่จะมองพวกเค้าด้วยหางตาหรือส่งสีหน้าสงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงยืนนิ่งมาให้เลยด้วยซ้ำ

 

“เอ่อ”

ซองยอลอึกอัก ส่วนนึงเป็นเพราะนัมอูฮยอนตัวดีตบบ่าปุๆแล้ววิ่งกลับบ้านไปด้วยประโยคทิ้งท้ายว่าอยู่กับมันไปละกันโทษทีว่ะอยู่ด้วยไม่ได้ แม่กูคิดถึง แล้วอีกส่วนนึง ก็เป็นเพราะคิมมยองซูในชุดเสื้อกันฝนสีส้มแปร๊ดทั้งที่ฝนไม่ได้ตกที่กำลังกวาดเศษใบไม้ตามชอบสนามบอลไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยหลังเดินดุ่มๆมาแย่งไม้กวาดไป

 

ดูไปดูมาก็เหมือนเทศบาลไม่หยอก ..

 

“ยืนทำอะไร”

อีกฝ่ายเงยหน้ามาถามแบบไม่ทันให้ตั้งตัว สีหน้าเรียบๆสายตาว่างเปล่านั่นทำซองยอลเดาอารมณ์ไม่ถูกเลยซักนิด แต่ด้วยความที่เป็นคนชอบพูด หรือพูดมาก? นั่นล่ะ เพราะอย่างนั้นเลยเดินไปดึงไม้กวาดด้ามใหญ่จนแทบกำไม่รอบมาไว้กับตัวเองแล้วเอ่ยปากว่าอีกคนฉอดๆ

 

“ก็ไม่ได้อยากยืนเฉยๆหรอกแต่มันดันมีคนเอาไม้กวาดที่ฉันอุตส่าห์ไปแย่งชมรมอนุรักษ์ไปน่ะสิ แถมยังไม่ขออนุญาตกันก่อนอีก”

 

มยองซูมองหน้าเค้า มองไม้กวาด มองหน้าเค้าอีกที แล้วก็ยกมือชี้ตัวเอง

 

“หมายถึงฉันหรอ”

 

“ก็เออดิ! อย่ามาทำแกล้งโง่ได้มั้ย ไปหาไม้กวาดมาช่วยกันกวาดสิมัวแต่ยืนอยู่แบบนี้แล้ววันนี้จะเสร็จมั้ยล่ะ”

บอกตามตรงว่าซองยอลชักโมโห เค้าไม่ใช่พวกอ่อนข้อยอมคนหรือมีความอดทนมากมายนัก ไม่รู้คิมมยองซูจะรู้ตัวมั้ยแต่ไอ้สีหน้านิ่งๆไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นของเจ้าตัวน่ะกำลังทำซองยอลเลือดขึ้นหน้า

 

มยองซูพยักหน้าเบาๆ ดึงฮู้ดชุดกันฝนของตัวเองลงทำให้ซองยอลเห็นผมชี้ฟูเหมือนไม่ตั้งใจเซ็ทสีเหลืองอ๋อยชัดเจน แล้วเจ้าของสีผมแสบตาก็เดินหายไปตรงมุมโรงยิม ..อย่างน้อยหมอนั่นก็ไม่ได้มึนจนไม่รู้ว่าเวลานี้ควรทำอะไรน่ะนะ

 

ผิวปากไปมือก็กวาดเศษใบไม้และซองขนมไปด้วยแบบที่ใครมาเห็นคงรู้สึกตลกพิลึกว่าซองยอลจะอารมณ์ดีอะไรกับการโดนทำโทษ ก็นะ อีซองยอลมันคนมองโลกในแง่ดีนี่ อย่างน้อยการอยู่เย็นทำความสะอาดแบบนี้ก็ช่วยให้ไม่ต้องนั่งรถอ้อมโลกไปรับอีซองจงกลับบ้านไปอีกหลายวัน ..แต่ยังผิวปากได้ไม่จบเพลงดีมยองซูก็เดินกลับมา

 

“ในโรงยิมมันไม่มีไม้กวาดแล้ว”

ซองยอลเลิกคิ้วมอง ..ไม่มีแล้วไงวะ? ไม่มีแล้วก็ไปหาที่อื่นต่อสิเรือนเพาะชำโรงเก็บของอะไรก็ตั้งเยอะแยะ กะอีแค่ไม้กวาดอันเดียวมันต้องมีอยู่ส่วนไหนส่วนนึงของโรงเรียนบ้างแหละ

 

มยองซูมองไม้กวาด มองเค้า มองไม้กวาด แล้วก็ถอนหายใจเดินไปนั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่เยื้องซองยอลไปสามก้าวได้

 

“นายมีไม้กวาดเพราะงั้นนายก็กวาดไปละกัน เสร็จแล้วปลุกฉันด้วย”

คิมมยองซูสั่งเสร็จก็ตบกระเป๋านักเรียนให้ฟูแล้วหนุนนอน

 

ซองยอลยืนท้าวด้ามไม้กวาดพ่นลมหายใจฮึดฮัดจ้องคนที่นอนกระดิกเท้าอยู่ข้างหน้าจนรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นมิโนทอร์ที่หิวเหยื่อยังไงชอบกล อันที่จริงเค้าก็กวาดเสร็จไปแล้วละแต่มันทนไม่ได้ที่โดนเอาเปรียบแค่นั้นเอง เป็นใครใครจะยอมละ โดนทำโทษด้วยกันแท้ๆแต่ต้องมาทำคนเดียว ..ไอ้บ้านี่

 

“นี่นาย ตื่นเดี๋ยวนี้!”

 

“........”

 

“ตื่นสิวะ”

 

“........”

 

“คิมมยองซู!”

เท่านั้นเจ้าของชื่อก็ลืมตาโพลง แล้วรอยยิ้มแปลกๆก็ผุดขึ้นที่ริมฝีปาก

 

“รู้จักชื่อฉันด้วยหรอ”

 

“ห หือ”

ซองยอลบอกไปรึยังว่าเมื่อกี้มยองซูมันยิ้มแบบแปลกๆ ตอนนี้การที่ดึงข้อมือเค้าเข้าไปใกล้แล้วลุกขึ้นมาจ้องหน้ากันตรงๆยิ่งแปลกหนักกว่าเดิม

 

“เสร็จแล้วใช่มั้ย เดี๋ยวฉันไปส่งที่บ้าน”

อีกคนพูดเสร็จก็เก็บของปุบปับลุกขึ้นยืนแล้วดึงซองยอลที่อยู่ในอาการมึนงงให้ลุกตาม ..ก็แน่ละไม่งงได้ยังไงอยู่ๆคิมมยองซูคนแปลกที่เป็นที่กล่าวขานไปทั่วโรงเรียนอยู่ๆก็ทำตัวปกติซะงั้น หน้าตาก็ไม่ได้ดูซึมกระทือกวนโอ๊ยเหมือนที่เคยหนำซ้ำเพราะการทำตัวปกติของอีกฝ่ายเนี่ยแหละซองยอลเลยรู้สึกเหมือนคนตรงหน้า เอ่อ ..มีเสน่ห์กว่าเดิม

 

“น นี่ ..เดี๋ยว เดี๋ยวสิ ฉันกลับเองได้น่านายไม่ต้องไปส่งหรอก”

“..ผีเข้ารึไงวะ”

รั้งแขนตัวเองเอาไว้แล้วแอบบ่น หลังจบประโยคก็ได้ยินเสียงหึมาแว่วๆ

 

“บอกว่าจะไปส่งก็คือไปส่งสิ เดินตามมาเถอะ”

 

“นี่ จะรีบไปไหน ฉันยังไม่ได้เก็บไม้กวาดเลยนะ แล้วอีกอย่างไม่ต้องจับมือก็ได้ คนนะเว่ยไม่ใช่หมาแค่กลับบ้านตัวเองฉันไม่หลงหรอก”

อีกคนหันกลับมามองไม้กวาดตัวปัญหาในมือด้วยสีหน้าหงุดหงิดหน่อยๆ จัดการโยนมันเข้าพุ่มไม้ข้างรั้วแล้วลากซองยอลเดินออกมาไม่สนใจใคร

 

“เห้ยโยนงั้นได้ไง เดี๋ยวก็โดนทำโทษหนักกว่าเดิม”

 

“ก็ดี” 

 

หะ?

 

“เป็นแฟนกันมั้ย”

 

เห้ย

 

“อ อะไรนะ”

 

มยองซูหันมามอง ยกมือกระชับสายกระเป๋าเป้บนหลังแล้วเสหน้าหนี ..ซองยอลเพิ่งเห็นว่ามีพวงมาลัยโผล่มาจากกระเป๋าเป้สีดำนั่นด้วย

 

“ถามว่าเป็นแฟนกันมั้ย”

 

“นี่พูดจริงหรือโกหก”

 

มยองซูขมวดคิ้วมองเหมือนไม่เข้าใจว่าซองยอลจะสงสัยอะไร ..แต่เห้ย เรื่องแบบนี้มันพูดกันง่ายๆที่ไหนเล่า

 

“นายจะสงสัยอะไรมากมาย ตอบมาแค่ว่าตกลงก็พอแล้ว”

 

“โว้ย ก็ฉันไม่ได้ใจง่ายนี่!”

 

“........”

 

“มยองซู..”

 

“ตอบตกลงสิ เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว”

 

“หะ เหนื่อยอะไร”

 

“เหนื่อยไง”

“ทำตัวหลุดโลกเรียกร้องความสนใจทุกวันเนี่ยแหละ มันเหนื่อย”

“กว่านายจะสนใจกันก็ทำเอาหมดมุกจนไม่รู้จะแปลกยังไงให้มันมากกว่านี้แล้ว”

“เข้าใจใช่มั้ย”

 

“เข้าใจแล้วก็ตอบตกลงซักที”

 

เห้ย เห้ย เห้ย เดี๋ยว นี่ไม่ได้ดูกันเลยใช่มั้ยว่าเค้ากำลังงงขนาดไหน อยู่ๆก็มาพูดบ้าอะไรไม่รู้ปาวๆๆ จับใจความได้ประมาณว่าต้นเหตุที่คิมมยองซูต้องทำตัวแปลกเพื่อเรียกร้องความสนใจมันจะมาจากอีซองยอล ?

 

บ้าไปแล้ว

คิมมยองซูต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

 

“สรุปจะเป็นแฟนกันมั้ย”

 

“ก็ เออ ..คิดดูก่อนแล้วกัน”

 

อีซองยอลก็ต้องเป็นบ้าไปแล้ว ..แน่ๆเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END.

กากมั้ย? กากนะ 555555555555555
ฟังญาติพูดถึงคนรู้จักมาแล้วพลอตก็ขึ้น แต่สื่อออกมาได้ .. TT
อยากแต่งน่ะค่ะเลยเอามาลง 555 ไม่อยากเอาลงบอร์ด กากเกินไป
ช่วงนี้ห่างหายฟิคไปนานเลย แต่ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว! คงแต่งได้มากขึ้น
หลายเรื่องที่อยากเขียนมากในหัว แล้วเจอกันค่ะ <3

Comment

Comment:

Tweet

อ่านเรื่องนี้แล้วโคตรเขินนนนนนนน
TT////////////TT
มยองลงทุนมากอ่ะลงทุนทำตัวหลุดโลกให้ยอลไม่สนใจ
ชอบฟิคแนวนี้ น่าร้าก

#5 By akaaki (103.7.57.18|171.6.108.117) on 2013-03-14 11:13

แกลงทุนมากอะมยอง!
แต่เม่งโรแมนติคโคตรเลยว่ะ -/////-
เอาจริงๆ ไม่ต้องลงทุนขนาดนี้ก็ได้นะเว้ย
ถ้าอยากได้น้องยอลเป็นแฟน แค่ฉุดเข้าห้องก็พอแล้ว 5555555 \\โดนแม่ยกยอลลี่ไล้ตื้บ

#4 By Little_Seal on 2012-10-15 01:19

ไรเตอร์ขา... ยำมยองซูเสียเละ!!!นับตั้งแต่คล้องพวกพวงมาลัยสามสี
อืมม... เดี๋ยวเพิ่มให้อีกสี่สี...แก้บน!!!
เสื้อกันฝนสีส้มกับผมสีเหลือง
เหมือนชุดนักผจญเพลิงเลยมยอง อิอิ!!
อ่านไปอ่านมา...อ้ออออ!!!
ที่แท้ก็แค่จะเรียกร้องความสนใจ
ไอเดียมันล้ำเลิศไปไหมมยอง???
วิธีอื่นมีอีกตั้งเป็นร้อยเป็นพัน ทำไมไม่เลือก??
อีตอนขอเป็นแฟน ก็บังคับให้ตอบตกลงซะงั้น
แล้วจะขอเพื่อ???
เรื่องตลกดีค่ะ แต่ก็น่ารักมาก
ขอบคุณไรเตอร์นะคะ!!!

#3 By PrinZ (103.7.57.18|27.55.13.208) on 2012-10-10 11:48

โอ้วววววว แม่เจ้าาาาาาาา
มยองนายเจ๋งจริงอะไรจริง
ถ้านายจะหลุดโลกเพื่อยอลลี่ซะขนาดนี้
อร๊ายยยย นายเท่ ว่ะ !
เท่มากๆๆๆๆๆๆ รักนายเลย ให้ตายซิ
ส่วนหนูยอลลี่ ตกลงเป็นแฟนไปเล๊ยยยยย
ไม่ต้องอำอึงแบ้วววว
เป็นแฟนกันเลยยย > <         

#2 By -Sa.Mu.- on 2012-10-08 14:35

โอ้วววววววววววววววว
มยองงงงงงงงงงงงงงงงง ไปละสมอง
แค่แกเดินไปบอกเขาดีๆ อิยอลมันก็ยอมเหอะ
ตอนอ่านแล้วรู้ถึงพฤติกรรมน้องแอล ฉันอยากจะกลิ้งลงพื้นซักล้านรอบ
 กล้าไปป้ะ !!!!! พวงมาลัย หัวสีเหลือง เสื้อกันฝน
บร๊ะ ไม่หล่อไม่สามรถจริงๆ
เอาเถอะ แอปปี้เอนดิ้ง น่ารักอร้าาาาา  55555

#1 By junism on 2012-10-06 15:49